Onverwacht: Aardbeving van 3.4 in Groningen

Nadat de winning van gas uit het Groningse gasveld tot waakvlam en zelfs minder dan dat was teruggebracht, was de hoop dat zwaardere aardbevingen zouden uitblijven. Tot de nacht van 13 op 14 november de boel weer wakker schudde.

Het laatste jaar, met nog maar een paar bevingen van 1.5, leek het broze gevoel van veiligheid onder Groningers weer wat te herstellen. Tot de nacht van 13 op 14 november: Zeerijp, een beving met een magnitude 3.4 op 3 kilometer diepte. Gevolgd door een naschok van 2.1 een paar uur later. Hoe kan dat nou?

De bron

Het begint bij de bron van gas en olie. In het Carboon (359 tot 299 miljoen jaar terug) was Nederland één groot moeras. De bodem daalde snel, maar die daling werd tenietgedaan door zand en klei uit de gebergten rondom. Omdat we ons rond de evenaar bevonden, was er ook veel plantaardig materiaal. Daar overheen kwam in het Perm (299 tot 252 miljoen jaar geleden) een rivierdelta vanuit het zuiden (het Variscische gebergte, op de plek van de huidige Ardennen), die uitmondde in een grote droge vlakte. Zand en duinen in een dor landschap, vergelijkbaar met de Dode Zee of de Great Salt Lake. Deze vlakte liep herhaaldelijk onder zeewater en droogde weer op. Zo werden dikke pakketten zout afgezet. Daarna volgden in miljoenen jaren tijd nog jongere sedimenten, tot wel kilometers dik.