Sterke meningen over bodemdalingsvraagstuk: Naar een dynamische, open aanpak

De Nederlandse veen(weide)gebieden kampen met sterke bodemdaling. De overheid wil dat dit proces stopt en de uitstoot van broeikasgassen vermindert. Onderzoek legt de grote verschillen in zienswijzen en strategieën bloot. Tom Wils pleit voor een open gesprek, toewerkend naar een diverse en dynamische aanpak. 

Agrarische veenweidegebieden, in cultuur gebracht vanaf de vroege middeleeuwen, zijn door inklinking en veenoxidatie van grofweg 2 meter boven naar 2 meter onder zeeniveau gedaald. Waar turf werd gewonnen, gebeurde dit vaak tot de onderkant van het veenpakket – in West-Nederland op 4 tot bijna 7 meter onder zeeniveau. Dit heeft van West- en Noord-Nederland een laaggelegen gatenkaas gemaakt. De kosten van waterbeheer en funderingsschade nemen toe. Zoute kwel en een toenemend overstromingsrisico vormen een steeds groter probleem. Veenoxidatie versterkt de klimaatverandering en zeespiegelstijging en extremer weer maken de uitdagingen nog groter. Bodemdaling tegengaan is daarmee onderdeel van een bredere strategie voor klimaatadaptatie en -mitigatie.