Luuk Lubberding signaleert dat in de Vernieuwde Tweede Fase de belangstelling voor aardrijkskunde op veel scholen is afgenomen. Reden? In vervolgopleidingen is AK niet verplicht en wat je ermee kunt worden behalve leraar, weten maar weinig scholieren.

Ben de Pater recenseert en tipt elk nummer een aantal boeken.

Hoe kijken leerlingen tegen de toekomst van ons land aan? Denken ze daarbij ook geografisch? Bijna 1000 leerlingen van 12 tot 15 jaar tekenden een kaart met hun ideeën over Nederland als zijzelf 40-plusser en misschien wel beleidsmaker zijn. De strijd tegen het water gaat handenvol geld kosten en het milieu wordt probleem nummer 1.

Ben de Pater recenseert en tipt boeken.

Landschapsontwikkeling stuurt rivierverruiming

Vanwege de klimaatverandering moet de Rijn straks 18.000 m3 water kunnen afvoeren – een vijfde meer dan nu. Rijkswaterstaat wil de rivieren meer ruimte geven door kribben te verlagen, dijken terug te leggen en nevengeulen te graven. De vijftien gemeenten langs de Waal, die tweederde van het Rijnwater afvoert, willen echter niet dat de rivierverruimingsprojecten de ontwikkeling van het (buitendijkse) gebied dicteren. Zij begonnen in 2006 met het project WaalWeelde, een mooi voorbeeld van integrale gebiedsontwikkeling van onderop.

Boekrecensies van Ben de Pater.

Ze groeien onmiskenbaar naar elkaar toe: Arnhem en Nijmegen. Verenigd in een stadsregio zoeken ze samen naar nieuwe netwerken. Maar ontstaat er ook in de hoofden van de inwoners in dit deel van Gelderland een gevoel van eenheid?

In het maartnummer van Geografie haakte Ton van Rietbergen in op de actuele discussie over de zin en onzin van ontwikkelingssamenwerking. We vroegen hem te reageren op het onlangs verschenen WRR-rapport: Ontwikkelingssamenwerking: minder pretentie, meer ambitie.

In reactie op het WRR-rapport over OS formuleert Annelies Zoomers elf stellingen over de toekomst van ontwikkelingssamenwerking.

Onder de noemer ‘fantasiekaarten’ gaan allerlei varianten schuil. Ze hebben een hoger abstractieniveau dan ‘gewone’ kaarten en soms heeft de uitgebeelde situatie zelfs helemaal niets meer met de topografische werkelijkheid te maken. Vaak zijn ze humoristisch, satirisch of spottend bedoeld. Lida Ruitinga en Martijn Storms maakten er in het blad Caert-Thresoor een mooi schema voor dat nog eens onderstreept hoe gevarieerd dit curieuze cartografische genre is, vaak met een artistieke en creatieve inslag. De makers zijn dan ook meestal geen professionele cartografen.