Graffiti: wie, wat, waar en waarom daar

In elke stad en elk dorp in Nederland kom je wel graffiti tegen. Wie maken het en waarom? En hoe kiezen zij hun doelwitten? Als dat geen geografische vragen zijn… Gaaf voor in de klas. 

In april vorig jaar bezetten studenten en medestanders het Maagdenhuis van de Universiteit van Amsterdam uit onvrede over de samenwerking met Israëlische universiteiten. Foto’s van de leuzen die zij op de muren van het Maagdenhuis schreven (‘Break the Ties’, ‘Your Complicity’) verschenen in Het Parool. Daarmee hielpen de media de actievoerders hun boodschap ook buiten het Maagdenhuis te verspreiden. 

Leuzen zijn niet de meest voorkomende vorm van graffiti, maar ze illustreren goed de essentie ervan. Je maakt het zonder toestemming, je doet het om publiek te bereiken en je blijft anoniem.

In de prehistorie maakten mensen grottekeningen en ook de oude Grieken en Romeinen schreven al op muren. Het woord graffiti stamt ook uit de klassieke talen, waar het krassen, inkerven of schrijven betekent. De wagons van de goederentreinen die de Verenigde Staten vanaf de tweede helft van de 19e eeuw doorkruisten, vormden een populair doelwit. De teksten en tekeningen werden gemaakt door mensen die illegaal op de treinen meereisden. En bijna overal op de wereld waar sociale spanningen en conflicten spelen, vragen slogans of afbeeldingen aandacht voor politieke standpunten, zie ook de murals in Belfast (Geografie 2025-8) en Istanbul (Geografie 2025-6).