Eduard Koster, professor in geomorfologie, schreef voor geografie.nl deze bijdrage. Een inleidend doch inhoudelijk verhaal over het bestaan van permafrost en de mogelijk effecten van klimaatverandering op degradatie van de permafrost en daaraan gerelateerde emissie van broeikasgassen. Er zijn nog veel onzekerheden, toch probeert de media er iedere keer weer alarmverhalen van te maken.
Laatst las ik een bericht dat gruis en stenen die gletsjers (gedeeltelijk) bedekken invloed hebben op het klimaat, zo zouden ze zorgen voor een minder snelle smelt. Wonderlijk genoeg zijn deze bedekkingen pas recent verwerkt in prognoses over klimaatopwarming.
Wereldwijd wijzen geografen op het belang van hun vakgebied bij de bescherming van de natuur en een leefbaar klimaat. Zie de gezamenlijke verklaring, die ook het KNAG heeft ondertekend.
Deltagebieden zijn zeer gevoelig voor klimaatverandering. Gaven de storm Gloria en de Ebrodelta daarvan een voorproefje in januari van dit jaar?
De smeltende permafrost is een complex en zorgwekkend fenomeen als het gaat om de impact op het klimaat. Uit recent onderzoek, gepubliceerd in Nature, blijkt dat de CO2-uitstoot uit de grond in gebieden waar de permafrost is ingestort 5,5 keer hoger is dan in gebieden zonder instorting. Dit suggereert dat de CO2-uitstoot uit smeltende permafrost veel groter is dan tot nu toe werd gedacht, en dat het verlies van permafrost een grotere bedreiging voor het klimaat vormt dan eerder werd aangenomen.
De ijskappen op Groenland en Antarctica smelten mogelijk sneller dan voorspeld, wat kan leiden tot een versnelde stijging van de zeespiegel. Dit kritieke punt wordt verwacht te worden bereikt bij een wereldwijde temperatuurstijging van 1 tot 3 graden Celsius, met aanzienlijke gevolgen voor kustgebieden wereldwijd.
Op een Amsterdamse middelbare school is geëxperimenteerd met een nieuwe lesmethode over zeespiegelstijging voor leerlingen in de derde klas. Een belangrijke reden hiervoor is dat het thema Nederland echt aan gaat, maar het niet echt lukt om het maatschappelijk debat hierover op gang te brengen. De resultaten laten zien dat leerlingen aangeven een beter beeld te hebben van de toekomst. Opmerkelijk is dat ze zich niet meer zorgen zijn gaan maken door de lessen.
Ecosystemen kunnen bijdragen aan kustbescherming, zo schreef Kim Wit in 2018 een verhaal over modder als kustbescherming in Suriname. Maar ook in Nederland kunnen we ecosystemen voor de kust inzetten: kwelders kunnen hulp bieden als koolstofvangers.
Hoewel er weer steeds meer (nacht)treinen tussen Europese steden gaan rijden, blijft met de trein door Europa reizen vaak gedoe. Alleen al het kópen van tickets is lastig, op nationale websites in de lokale taal. De prijzen zijn vaak hoog, de reis lang met veel overstappen. We moeten met zijn allen minder gaan vliegen: de trein is een goed alternatief. Waarom is dit in de praktijk zo lastig?
Langdurige droogte wordt in ons land steeds normaler. Maar voor de problemen die dat met zich meebrengt zijn helaas nog niet zo snel oplossingen gevonden. Om van de droogte te kunnen winnen moeten we het Nederlandse watersysteem opnieuw inrichten.