Aan de rand van het Groningse dorp Ten Boer ligt Woldwijk. Een nieuw buurtje met kleurrijke tiny houses, duurzame lemen buurthuizen en een biodiverse omgeving. Het is een voorbeeld van anders wonen in het buitengebied, maar wel met een onzekere toekomst.

De ‘veranderpijn’ vanwege het verlies aan voorzieningen op het platteland is veelzijdiger dan vaak gedacht. Hoewel de bereikbaarheid van basisvoorzieningen belangrijk is voor kwetsbare groepen, is het vooral de sociale, symbolische en emotionele waarde ervan die leidt tot een gedeeld gevoel van verlies.

Oldambt in Oost-Groningen heeft een rijke geschiedenis in landbouw, industrie en linkse politiek. Met de Blauwestad en culturele festivals zoekt de regio een pad naar de toekomst.

In de wereld van actieve kleine kernen is Mariënvelde een beroemdheid. Het dorp maakte naam met de oprichting van een zorgcorporatie, waarmee dorpelingen zelf zorg inkopen en organiseren, de bouw van een Brede Maatschappelijke Voorziening – dorpshuis, sporthal, dagbesteding en zorgcentrum in één – en de vernieuwing van het dorpshart. Het toverwoord is sociaal kapitaal.

In het voorhuis van de boerderij woont de oorspronkelijke eigenaar. In de deel en losse schuur zijn vijf appartementen gerealiseerd waar ‘vitale ouderen’ wonen. Ze delen het erf en de tuin. Een erfdeelproject als De Steenen Kamer voorziet zeker in een behoefte, maar is niet weggelegd voor iedereen. 

De opheffing van het treinstation in een klein Zweeds dorp beroert de lokale gemeenschap. Vanwege de extra reistijd, maar vooral het verlies aan toekomstperspectief en het gevoel niet gehoord te worden door de regionale en nationale overheid. Na ruim negen jaar lijkt het tij te keren. Tijden veranderen? 

In deze Geografie starten we een reeks artikelen over het platteland. Met verhalen van mensen, over dorpen en bijzondere plekken. Ze raken aan grotere thema’s en laten zien hoe het platteland en haar inwoners daar een eigen draai aan geven.