Waarom kost het zo veel moeite om geografie op de agenda te houden? Kunnen we leren van Frankrijk? Een pleidooi van een ervaringsdeskundige voor macrogeografie op school.

Een kakofonie is het misschien net niet, maar wie geografen vraagt naar hun visie op de toekomst van hun vak krijgt zeer uiteenlopende antwoorden. Hierna volgen enkele bijdragen van degenen die we ernaar vroegen. Ter inleiding een poging tot plaatsbepaling van het KNAG tegenover deze uitbundige variatie.

Geografen hebben de neiging het beeld, ‘geografie is topografie’, te willen corrigeren. Maar beter een vertekend beeld, dan helemaal geen. Bovendien: is dat beeld wel zo onjuist?

De Gaiahypothese stelt dat de aarde een levend, zelfregulerend organisme is. Tom Wils over de 'Goudlokje zone', een plek op de aarde waar alles 'precies goed' is. 

De Amerikaanse publicist Robert D. Kaplan heeft een nieuwe bestseller, De wraak van de geografie, waarin hij het belang van geografie voor de internationale politiek uit de doeken doet. Zijn roep om meer aandacht voor geografie is echter erg eenzijdig en een miskenning van alles waar ons vak voor staat.

Peter Paul van Kleij reageert op het artikel Militaire geografie in vredestijd.

Een jaar geleden trokken de aardrijkskundesecties van twee Amsterdamse scholen, Vossius en 4e Gymnasium, op studiereis naar IJsland. Zes docenten namen 33 vijfdeklassers in hun kielzog mee. Het was prachtige reclame voor aardrijkskunde.

Vanwege de 400-jarige diplomatieke betrekkingen tussen Nederland en Turkije organiseert het Allard Pierson Museum in Amsterdam Troje. Stad, Homerus en Turkije. Bij zo’n onderwerp ervaar je hoezeer aardrijkskunde en geschiedenis met elkaar verbonden zijn – al blijft dat in de tentoonstelling onderbelicht.

In augustus 2012 verscheen Soedan – het sinistere spel om macht, olie en rijkdom van Frans Bieckmann. Johan te Velde, in het verleden betrokken bij diverse ontwikkelingsprojecten ter plekke, vindt veel stof tot nadenken in Bieckmanns betoog. De vraag is echter: wat willen Darfuri’s zelf?